خدا نوشته مرا پاسبانشان باشم
مدافع حرم عمه جانشان باشم
خدا نوشته که بعد از هزار و اندی سال
شعاعی از قمر خاندانشان باشم
نبرده رنج، چه گنجی به من عطا گشته
همین که کلب در آستانشان باشم
خدای، روزی من را چنین مقدر کرد
که ریزه خوار شب و روز خانشان باشم
میان باغ، مرا میل غنچه گشتن نیست
خوشم که خار گل بوستانشان باشم
منو یکم ببین، سینه زنیمو هم ببین
ببین که خیس شدم، عرق نوکریمه این
دلم یه جوریه، ولی پر از صبوریه
چقدر شهید دارن میارن از تو سوریه
منم باید برم، آره برم سرم بره
نذارم هیچ حرومی طرف حرم بره
یه روزیم بیاد نفس آخرم بره
تکفیریا زهی خیال باطل
نزدیک کربلا بشید ارازل
گردنتونو میشکنیم به والله
تاکی میخواید طی کنید این مراحل
حمله به بین الحرمین محاله
قسم به شاهزاده ی سه ساله
اگه اجازه بده سید علی
خون شما برای ما حلاله
سرباز پادگان حسینیم
مجنون بین الحرمینیم
میگفت میخوام برم بشم فدای زینب
یه عمره که شنیدم از غم های زینب
همیشه نون و نمک سُفرَش رو خوردم
حالا باید بِشم سپر بلای زینب
از اولش هم گفته بودم که سری از من
دیدی که من حق داشتم، عاشق تری از من
دلبستهات بودم من و دلبسته ام بودی
اما رهایت کرد عشق دیگری از من
آتش شدی، رفتی و گفتی، عشق سوزان است
باقی نماند کاش جز خاکستری از من
رفتی و جا مانده فقط مُشت پَری از تو
رفتی و باقیمانده چشمان تری از من
فالله خیر حافظا خواندم که برگردی
برگشته ای با حال و روز بهتری از من
تو کوچه های زندگی، غریب و در به در
پِی شهادتم منه شکسته بال و پر
اگر چه بی لیاقتم ولی به روم نیار
بیا و مادری کن و یکم محل بذار
دلم هلاک یک نگاه مادرانته
تویی که یاحسین قشنگ ترین ترانته
بدون زینبیه من نفس نمیکشم
تا زنده ام از عشق بی بی دست نمیکشم
تو رو به جون مادرت آقا دیگه بیا
نذار بازم به پا بشه غروب کربلا
ای بر شما سلام خداوندگارتان
بر قله شرف، قدم اقتدارتان
جان بر کفان مکتب ایثار اهل بیت
خون خدا، معلم و آموزگارتان
در کربلا، لوای حسینی به روی دوش
در شام، دخت فاطمه چشمانتظارتان
فریاد یا علی است نفسهای ظلمسوز
لبیک یا حسین به گردون شعارتان
عباس چشم دوخته بر قامت شما
زینب به موج حادثهها پاسدارتان
رایت شوکت مسلمانی
سیف دین قاسم سلیمانی
قاصم کفر و سیف اسلامی
رسته جان از خودی و خودکامی
ای پسافکند قرنها عظمت
دشمنت خاک باد در قدمت
خه بنام ایزد حاج قاسم گُرد
پهلو پارسی و خوزی و کُرد
یادگار شجاعت چمران
شاهد حصر و بدر و حاج عمران
با بارگاه زینب کبری چه می کنید
با قلب پاره پاره زهرا چه می کنید
کفتارهای شوم پر از کینه از علی
گرد حریم دختر مولا چه می کنید
زاییده از درون کدامین تجاوزید
با اهل بیت حضرت طاها چه می کنید
دنیایتان خراب و قیامت خراب تر
در دادگاه ویژه فردا چه می کنید
ازحد گذشت جرأت وگستاخی شما
با بارگاه وگنبد خضراء چه می کنید
نمیدونم تا به کی، باید آقا بمونم
رفیقام شهید بشن، ولی من جا بمونم
دنبال شهادتم، ولی عُرضه ندارم
یه نگاه به من بکن، میدونم گنه کارم
خیلی دل تنگ میشی، از سفر جا بمونی
رفیقات شهید بشن، باز تو تنها بمونی
اونقدر آشوبم که دلم آروم نمیشه
پرسیدن تو کی میری، چی بگم روم نمیشه
همه آرزوم اینه، روی پات شهید بشم
عاقبت به خیر بشم، آقا رو سپید بشم
خمپاره، حرم، عمه سادات، حرامی
از شام، خبرهای پر از روضه رسیده
برگرد به همراه ابالفضل که انگار
رنگ از همه ی اهل حرم باز پریده
منبع : بانک اس ام اس و دوبیتی مذهبی میم
واژه در واژه از دل میدان
غزلی را سپید آوردند
باز هم از مدافعان حرم
یک جوان شهید آوردند
یک جوان با هزار شور و شعور
روز آخر ولی زهیر شده
زیر تابوت، مادرش میگفت
پسرم عاقبت به خیر شده
مثل ابر بهار میبارید
غربت ماه در دل شب را
مرا ببخش اگر بی قرارم، آخر، باز
دوباره اینهمه یار جوانت آمدهاند
بلند شو، کمکم کن ز جای برخیزم
ببین که این همه میهمانت آمدهاند
برای آنکه غم از قلبهایشان برود
چه پرشتاب سوی آستانت آمدهاند
ببین که این همه همراز تو به ناله و آه
برای دیدن اشک روانت آمدهاند
شکسته ای اگر ای شاخهام ولی گلها
به عطر تو به سوی بوستانت آمدهاند
با حب علی مرتضی می آییم
با شور ذبیح بالقفا می آییم
ولله اگر سید علی اذن دهد
با کل قوا به کربلا می آییم
ای وای اگر پا به حرم بگذاری
یک تکه ز دیوار حرم برداری
شیعه به بین الحرمین حساس است
گفتم که به گوش سگیت بسپاری
خروش شیعه رعد آسمانی است
نفس هایش همه آتش فشانی است
خدمتگزار عشق کجا خانه کرده ای
با یک سفر دل همه ویران کرده ای
عمری رفیق و همدم و محبوی بوده ای
این را نه من، همه گویند خوب بوده ای
دیگر کلام وحی قرائت نمی کنی
از خاطرات عشق روایت نمی کنی
برگرد تا که گریه کنیم پای روضه ها
سینه زنیم با نفست پای نوحه ها
راحت بخواب خانه قبرت مبارک
ای مرغ عشق جام، شهادت مبارک
من سه ساله سند ظلم به آل اللهم
آسمان علی و آل علی را ماهم
بی سبب نیست اگر راه به دلها بردم
عشق را ارثیه از حضرت زهرا بردم
نوه حیدرم و در رگ من خون علیست
این بزرگی و شجاعت همه مرهون علیست
من همانم که ز اشکم به فلک ولوله بود
پای من بسته به زنجیر غم و سلسله بود
من همانم که زدم ناله و کردم فریاد
آبروی اموی پیش همه رفت به باد
ما را ز خاندان کرم آفریدهاند
یک موج از تلاطم یم آفریدهاند
ما را فدائیان پسرهای فاطمه
ما را شهید میر و علم آفریدهاند
ما را به اعتبار عنایات فاطمه
گریه کنان حضرت غم آفریدهاند
باید این شهر به آرامش خود برگردد
که شب جمعه حرم روضه ی مادر دارد
سرمان هم برود باز محال است جهان
توی تاریخ ببینند حرم ات فتح شده
عید است تمام شهر شادند ولی
نوکر نگران حرم ارباب است
هوایی این روزای من هوای سنگره
یه حسی روحمو تا زینبیه می بره
تا کی باید بشینمو خدا خدا کنم
به عکس صورت شهیدامون نگاه کنم
حالا که من نبودم اون روزا تو کربلا
بی بی بذار بشم برای تو فدا
بسم رب الحسین