آه هر چند غُل جامعه بر پیکر داشت
آه هر چند غُل جامعه بر پیکر داشت
بر تنش باغ گل لاله نیلوفر داشت
مثل گودال دچار کمی جا شده بود
فرقش این بود فقط سایه ی بالا سر داشت
زحمت چکمه ی سنگین کسی را نکشید
یعنی پامال نشد تا نفس آخر داشت
لطف زنجیر همین بود که عریان نشود
هر چه هم بود ولی پیرهنی در بر داشت
دختر ی داشت ولی روسری اش دست نخورد
دختری داشت ولی دختر او معجر داشت
یک نفر کشته شد و هفت کفن آوردند
پاره هم می شد اگر، یک کفن دیگر داشت
السلام ای بدن بی کفن کرببلا
سوره ی یوسف بی پیرهن کرببلا
شاعر : علی اکبر لطیفیان
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۴/۱۰/۲۲ ساعت 20:44 توسط گدای حرم
|
بسم رب الحسین