شرف زمین صنم زمان ناموس دین کهف امان

که ستوده خالق لا مکان وصف تو بر همه انس و جان

 

به سماء علم نه تو اختری همه دلربا و تو دلبری

شده ذات حق به تو مشتری چو نمده ای رخ خود عیان

 

زده پر دلم به هوای تو که پیمبران به سرای تو

همه منتظر به عطای تو دهی تو حاجت سائلان

 

قم از تو گشته مدینه، ای تاج سر و این سینه ای

به رضائیان تو نشانه ای حرم تو قبله ی عارفان

 

اخت الرضا، دخت النبی نسلت ز فاطمه و علی

ز طلعلعت شده منجلی مه آسمان و ستارگان

 

غم زینبی چو خریده ای پی دلبرت گردیده ای

ز رضا ولی تو ندیده ای تن بی سر و سر بر سنان