زندگی کائنات بسته به موی حسین

زائر بیت خداست، زائر کوی حسین

 

زخم جبینش زند، خنده به سنگ بلا

خون جبین می شود، آب وضوی حسین

 

چشمه ی زخم تنش، چشمه فیض خداست

آب بَقا را بقاست خون گلوی حسین

 

تیر بلا، شمع دل، مهر جبین، سنگ دوست

روز ازَل، خون گرفت آب ز روی حسین

 

بذل کند همچنان میوه ی مهر و وفا

هر چه پراند عدو، سنگ به سوی حسین

 

آب بقا خورده آب از دو لب خشک او

خضر بُوَد تا ابد تشنه ی جوی حسین

 

حنجر خشک حسین، تشنه ی جام اَلَست

مجلسیان اَلَست، مست سَبوی حسین

 

مُصحف زهرا کجا، ستم ستوران کجا

پنجه ی قاتل کجا، طره ی موی حسین

 

موهبت ذات هوست، لطف و عنایات اوست

«میثم» اگر می شود، مرثیه گوی حسین

 

شاعر : غلامرضا سازگار