مزه ی اشک - اشعار اهل بیت علیهم السلام

حتی اگر نبخشد این چشم تر می‎ارزد

این دور همنشینی وقت سحر می‎ارزد

جای گدا نشستن در خانه ی کرم نیست

 هر وقت می‎نشینم در پشت در می‎ارزد

گریه‎ام گرفت و دیدم دست مرا گرفتند

 پیش کریم خیلی خون جگر می‎ارزد

من که توقع قرب از هیچ‎کس ندارم

اصلا همین که هستم این دوروبر می‎ارزد

چون طفل خانه برگشت اورا بغل بگیرید

 پس گم شدن برای مهر پدر می‎ارزد

فرموده اند روزه یعنی علی یقینا

 کار علی ست مردم روزه اگر می‎ارزد

چون سنگ ریزه ما را بین نجف بیانداز

 ریگ نجف به قدر صد کوزه زر می‎ارزد

یک یا علی به جای العفو پاکمان کرد

 این یا علی برای ما آن‎قدر می‎ارزد

هر چه خراب کردم دیدم درست کردی

 ویرانه بودن من از این نظر می‎ارزد

گر تو نمی‎پسندی تغییر ده قضا را

 از کوی نیکنامان یک آن گذر می‎ارزد

حداقل به کار حسین که می‎آییم

 این بار را ضرر کن گاهی ضرر می‎ارزد

شب‎های جمعه بی‎تاب پایین پای ارباب

با چشم تر قسم به جان پسر می‎ارزد

دیدند مصطفی شد آقای کربلا شد

پس این چنین برایش داغ جگر می‎ارزد

وقتی پسر تو باشی نور بصر تو باشی

 والله اگر درآید جان پدر می‎ارزد

دیدم میان بازار نامرد داد می‎زد

 این سر، سر جوان است صد کیسه زر می‎ارزد

انگشت را بریدند چادر ز سر کشیدند

 یک گوشوار خونین بگو چقدر می‎ارزد

با نیزه ریز کردند میراث مرتضی را

 چون کشتنش به قدر صدها نفر می‎ارزد

عمّه فقط کنار سرنیزه‎ی علی بود

در زیر سایه‎ی او طِی سفر می‎ارزد

منبع : شعر هیئت