ا، اى جان من فداى تو يا باقرالعلوم

ب، بر لب بود ثناى تو ياباقرالعلوم

 

پ، پر باز مى کنم به هوايت ببين مرا

ت، تا دل شود سراى تو يا باقرالعلوم

 

ث، ثابت قدم کنى تو مرا گر در عاشقى

ج، جان مى دهم به پاى تو يا باقرالعلوم

 

چ، چشم و چراغ حضرت خيرالنساء توئى

ح، حاتم بود گداى تو ياباقرالعلوم

 

خ، خواب از دو چشم عاشق دیوانه می برد

د، درد و غم و بلاى تو يا باقرالعلوم

 

ذ، ذکر و نماز و ورد سحرگاه من تويى

ر، روحم شد آشناى تو يا باقرالعلوم

 

ز، زاهد چه داند از تو و از هر کلامتان

ژ، ژرف است هر دعاى تو ياباقرالعلوم

 

س، سر تا به سر به ما همه دم لطف مى کنى

ش، شادم وَز آن عطاى تو يا باقرالعلوم

 

ص، صد غم براى زينب کبرى به کربلا

ض، ضرب لگد براى تو يا باقرالعلوم

 

ط، طبع من و نگاه پر از مهر مادرت

ظ، ظرف من و سخاى تو باقرالعلوم

 

ع، عمرى مرا تو ساکن ميخانه کرده اى

غ، غوغا بود وفاى تو يا باقرالعلوم

 

ف، فکرم به کنهِ ذات شماها نمى رسد

ق، قرآن کند ثناى تو يا باقرالعلوم

 

ک، کى بى ولا و مهر شما مى کند نظر

گ، گاهى به ما خداى تو يا باقرالعلوم

 

ل، لبريز جامِ کوثرمان کن تو از کرم

م، من ديده ام صفاى تو ياباقرالعلوم

 

ن، نالد هماره حضرت مهدی به صبح وشام

و، واللهِ در عزاى تو يا باقرالعلوم

 

ه، هيهات گر دهم به جهان تا به روز حشر

ی، يک نخ ز آن عباى تو يا باقرالعلوم

 

شاعر : سیروس بداغی