وقتی که با صدای رسا گریه می کند

گویا تمام کرببلا گریه می کند

 

راحت بخواب مشک تو خالی نمانده است

مادر نشسته مشک تورا گریه می کند

 

با یاد دست های تو هی سینه می زند

زیر علم برای شما گریه می کند

 

وقتی بروی فرق سرش مشت می زند

حتما از آن عمود جفا گریه می کند

 

مادر فدای روی خجالت کشیده ات

زهرا برای تو بخدا گریه می کند

 

مادر، چه شد که باز نگشتی به خیمه ها

دیدی که شیر خوار خدا گریه میکند؟

 

یک دستِ تو که بر سر راه حسین بود

آن دست دیگرت به کجا گریه می کند

 

آن دست را مدینه به یک کوچه دید که

بر روی دست مادر ما گریه می کند

 

مادر فدای ناز وفایت شود ببین

ام الوفا برای وفا گریه می کند

 

من پا شدم که راه بیفتم قدم شکست

حالا حسین در همه جا گریه می کند

 

شاعر : رحمان نوازنی

منبع : وبلاگ بوی پیراهن حسین ( مداحی، شعر، آموزش مداحی، سبک)