چند سالی در فراق کربلایت مانده ام

در فراق گنبد و صحن و سرایت مانده ام

 

بار سنگین گناهانم بُوَد بر شانه ام

لطف تو بوده که در حال و هوایت مانده ام

 

این همه پیمان شکستن های من را دیده ای

من فقط در حسرت لطف و سخایت مانده ام

 

این همه نا مهربانی ها تو از من دیده ای

در تعجب ز آن همه مهر و وفایت مانده ام

 

جان زهرا گوشه چشمی بر دل زارم نما

هر چه هم بد باشم اما در عزایت مانده ام

 

یا حسین ارباب، من را هم دگر راه نما

من به عشق مرقد و پایین پایت مانده ام

 

منبع : وبلاگ خادم الحسین علیه السلام