چو تاجی عشق مولا را قضا ارزان نبخشیدت

ازل سخت امتحان دادی که مهر او درخشیدت

 

رسد مِهر علی بر دل، ز یک مادر، نکو دامن

و الّا واضح است علت، ز رسوایی چه گویم من

 

نکن جرمی ولی داری چو قدر انس و جان شاید

خدایت جمله با عشق علی فردا ببخشاید

 

علی آنکس که نامش سزا بر ذکر سوگند است

نداد کس چه شأنی بهر او نزد خداوند است

 

به سقف آسمان این خط چو خورشیدی درخشیده

خدا بالاتر از عشق علی نعمت نبخشیده

 

خدا یار علی را بر درِ جنت نویس اسمش

و هر کس دشمنش باشد بسوزان تا ابد جسمش

 

برو با عشق مولایت به عمری حق پرستی کن

دو چشمش را به دل کن نقش و یا هو گوی و مستی کن

 

شاعر : احسان قنبری