ای که در هاشمیان از همه محبوب تری

سر و جانم به فدایت که زِ جان خوب تری

 

چشم سر مست تو مخمور کند عالم را

آبرو می دهد عشق تو بنی آدم را

 

سایه افکنده قد سرو تو بر هر عاشق

عاشق روی توأم گرچه نباشم لایق

 

به تو دلسته ام یوسف کنعان حسین

عبد نام توأم ای آیینه گردان حسین

 

یا علی اکبر لیلا، دل من مجنون است

بی قرار توأم و کاسه ی چشمم خون است

 

یا علی اکبر لیلا، به فدایت عمرم

ریختم گر چه بود هیچ، به پایت عمرم

 

افتخارم به جهان این سخن شیرین است

من علی اکبریم، عزت و دینم این است

 

یا علی با همه سر مستی خود محزونم

سر خوش از یاد تو، امّا به خدا دلخونم

 

کی توان یاد تو بود و به هوای تو نشد

ننگ بر آن دل سنگی که برای تو نشد

 

کی توان رفتن میدان تو را برد زِ یاد

که به دنبال تو می زد دل زینب فریاد

 

تو روان و ز پدر روح و روان می بری

ز پدر روح و روان، از همه جان می بری

 

اشک می ریخت حسین بن علی دنبالت

اشک بر تازه جوانی تو و اقبالت

 

تو بهاری که خزان زود به سراغت آمد

دست گلچین فلک زود سراغت آمد